بهترین روشهای درمان گرفتگی بینی

نوشته شده در موضوع خرید اینترنتی در 10 فوریه 2018

در صورتی که علائم ذکر شده بیش از 10 روز به طول انجامید، اگر بیش از 3 روز ادامه داشت، در صورتی که ترشحات بینی سبز رنگ و همراه با تب و درد سینوس‌ها بود (از علائم عفونت باکتریایی)، اگر مبتلا به آسم یا التهاب ریه هستید یا از داروهای خنثی‌کننده ایمنی بدن استفاده می‌کنید و چنانچه در ترشحات بینی خون مشاهده شد یا پس از آسیب وارده به سر شاهد ترشحات شفاف مداوم از بینی خود بودید، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید. البته درباره این علائم در کودکان بیشتر مراقب باشید. اگر کودکتان زیر 2 ماه سن دارد و دچار تب شده، اگر کودک آبریزش یا گرفتگی بینی دارد و دچار مشکل تنفسی شده است، هر چه زودتر او را به مرکز درمانی انتقال دهید.

اقدامات پزشکی در درمان گرفتگی
به طور کلی داروهایی که معمولا برای درمان یا بهبود علائم به کار می‌روند انواع مختلفی دارند و در هر مورد پزشک بسته به شرایط بیمار و شدت بیماری آنها را تجویز می‌کند.

آنتی هیستامین‌های خوراکی: این گروه از داروها معمول‌ترین داروهایی هستند که برای آلرژی استفاده می‌شوند. آنتی هیستامین‌ها فعالیت هیستامین‌ها را که به عنوان مواد شیمیایی در زمان واکنش سیستم ایمنی نسبت به آلرژن ترشح می‌شوند، کاهش می‌دهند. ترشح هیستامین‌ها منجر به بروز علائم رینیت آلرژیک می‌شوند. البته آنتی هیستامین‌ها تسکین دائمی ایجاد نمی‌کنند و گرفتگی بینی را نیز کاهش نمی‌دهند، بلکه تنها به‌طور موقت علائمی چون عطسه، خارش، ترشحات بینی و کهیرها را تسکین می‌دهند.

مهم‌ترین عوارض جانبی این گروه از داروها خواب آلودگی است و آن هم به خاطر اختلال در عملکرد هیستامین‌هاست که انتقال دهنده عصبی سلول‌های مغزی به شمار می‌روند. پس در زمان مصرف، از انجام فعالیت‌های مهمی که نیاز به تمرکز دارند، خودداری کنید. اضطراب، تهوع، کاهش میل جنسی، افسردگی، کاهش اشتها، لرزش، خشکی دهان، مشکل در دفع ادرار، ورم معده و سرگیجه از دیگر عوارض مصرف این داروها هستند.

از انواع آنتی هیستامین‌ها می‌توان به دیفن‌هیدرامین، کلرفنیرامین، آتاراکس، پریاکتین و فنرگان اشاره کرد. البته در میان این داروها، استفاده از دیفن‌هیدرامین به خاطر تأثیر سریع و مؤثر آن در مواقع اورژانسی مفیدتر است. افراد مبتلا به آب سیاه، زخم‌های گوارشی، انسداد مجاری ادراری، بزرگی پروستات، آسم، بیماری مزمن ریوی، تیروئید پرکار، فشار خون بالا و بیماری قلبی باید با احتیاط این دارو را مصرف کنند. در کودکان زیر 6 سال هم تنها با دستور پزشک قابل استفاده است.

البته نسل جدید آنتی هیستامین‌ها مسکن نیست و خواب آلودگی کمتری نسبت به نسل اول ایجاد می‌کند، ولی باید تحت نظر پزشک مصرف شود. از جمله این نسل جدید از آنتی هیستامین‌ها می‌توان به زیرتک(سیتریزین)، آلگرا(فکسوفنادین)، کلارنیکس(دسلوراتامین) و کلاریتین(لوراتادین) اشاره کرد. در این میان زیرتک(سیتریزین) کمترین خواب آلودگی و اختلال روانی را ایجاد می‌کند و تنها علائم را تسکین می‌دهد. از علائم آن هم خواب آلودگی، خشکی دهان، خستگی در همه افراد و درد شکمی، سرفه، اسهال، سردرد و گلودرد در کودکان است. ضمن آن‌که از مصرف مسکن ها، داروهای خواب‌آور و سست‌کننده عضلات همراه این دارو خودداری کنید.

آنتی هیستامین‌های استنشاقی: این دسته از آنتی هیستامین‌ها در قالب اسپری و فاقد استروئید هستند و تا بیش از 12 ساعت به کاهش علائم کمک می‌کنند. مهم‌ترین اسپری مورد استفاده قرار گرفته در این گروه آستلین (آزلاستین) است. این اسپری‌ها در افرادی که به آلرژن‌های فصلی و مواد حساسیت‌زای محیطی واکنش نشان می‌دهند، بسیار مفید است ولی در کنار اینها ممکن است باعث سردرد، احساس تلخی دهان، اضافه وزن، درد عضلانی و سوزش بینی شود. بیماران کلیوی باید از مقادیر کم این دارو استفاده کنند و در صورتی که قصد حاملگی دارید یا قرار است تحت جراحی قرار گیرید حتما با پزشک درخصوص مصرف این دارو مشورت کنید.

ضد احتقان‌های خوراکی و استنشاقی: این نوع داروهای ضدحساسیتی، عروق خونی بینی را منقبض کرده و تولید مایعی را که سبب انسداد سینوس‌ها می‌شود، کاهش می‌دهد. دو نوع از ضد احتقان‌ها عبارتند از سودافدرین‌ و فنیل افرین. علاوه بر این دو نوع، نوع سومی هم با عنوان فنیل پروپانولامین وجود دارد که به علت خطر بروز خونریزی مغزی مورد تأیید نیست. این ضد احتقان‌ها برای درمان گرفتگی بینی و حساسیت افراد به گرده و نیز بهبود علائم ویروسی گرفتگی بینی و سینوزیت مؤثرند و مایع عفونی راه‌های هوایی را خشک می‌کند.

معمول‌ترین ضد احتقان‌هایی که در غالب موارد مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از:‌ بکلومتازون، فلوتیکازون(فلوناز)، تریامسینولون، مومتازون، بودسونید، آتروهیست پلاس، پروفن و اوکسی متازولین‌ها (مانند افدرین.)

ضد احتقان‌ها با وجود فوایدشان عوارض جانبی هم دارند که مهم‌ترین آنها بی‌خوابی است که درست برخلاف خواب‌آور بودن آنتی هیستامین‌ها عمل می‌کنند. در واقع آنتی هیستامین‌ها و ضد احتقان‌ها عوارض جانبی دارند که ضد هم هستند و بهترین روش مصرف، ترکیب این دو نوع دارو با یکدیگر است که در این صورت اثر داروها مضاعف می‌شود. از عوارض دیگر ضد احتقان‌ها می‌توان به ناآرامی، مشکل در دفع ادرار، سردرد و افزایش فشار خون اشاره کرد و بهترین زمان مصرف، چندین ساعت پیش از خواب است. استفاده بیش از 3 روز از این اسپری‌ها باعث عود گرفتگی بینی و حتی تشدید این وضعیت می‌شود.

اسپری‌های غیراستروئیدی بینی: از نخستین اسپری‌های این گروه می‌توان از سدیم کرومولین (نیزال کروم) نام برد. این اسپری، داروی بی‌خطری است که زنان باردار با خیال راحت می‌توانند از آن استفاده کنند. این دارو علائم آلرژی را کاهش داده و تنها ممکن است باعث تحریک‌پذیری بینی شود. بهتر است چند هفته پیش از شروع فصل آلرژی از آن استفاده کرده و پیش از مصرف، بینی را با محلول نمکی شستشو دهید تا راه‌های هوایی بینی را تمیز کرده و تماس دارو را با مخاط بینی بیشتر کند.

اسپری‌های استروئیدی (کورتیکواستروئیدی) بینی: این نوع اسپری‌ها به خاطر خنثی کردن علائم گسترده‌ای از آلرژی مانند گرفتگی بینی، ترشحات پشت حلق، خارش و عطسه بسیار مؤثرتر از انواع دیگر هستند. اسپری‌های استروئیدی التهاب بینی را کاهش داده و راه هوایی را باز می‌کند بنابراین تنفس از راه بینی راحت تر می‌شود. این داروها نیز مانع ترشح هیستامین‌ها می‌گردند و چون براحتی جذب جریان خون نمی‌شوند، نسبت به استروئیدهای خوراکی عوارض جانبی کمتری دارند.

Article source: http://www.irannaz.com/news_detail_13322.html

دیدگاهتان را بنویسید